SAMSUN Ondokuz Mayıs Üniversitesi’nden (OMÜ) Dr. Öğr. Üyesi Özgür Kılıç, ‘Yoğun bakıma giren çıkamaz’ kanısının yanlış olduğunu belirterek, “Yoğun bakım; vefatın beklendiği değil, hayat için en ağır gayretin verildiği yerdir. Burada verilen uğraş sadece ilaçlarla değil; bilgi, teknoloji, tecrübe ve gece gündüz çalışan profesyonel grupların uyumuyla yürütülür. Ağır bakım; ömür ile mevt ortasındaki en kritik eşikte verilen bilimsel, insani ve büyük emek gerektiren bir çabadır. ve birçok vakit o gayret kazanılmaktadır” dedi.
Halk ortasında ağır bakım süreçleriyle ilgili yanlış algıların bulunduğunu ifade eden OMÜ Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Kısmı İç Hastalıkları Anabilim Kısmı Dr. Öğr. Üyesi Özgür Kılıç, bu ünitelerde hastaların sıhhat durumlarının anlık olarak takip edildiğini ve kapsamlı tedavi uygulandığını belirtti. Ağır bakımda birçok hastanın yine sıhhatine kavuşabildiğini söyleyen Dr. Kılıç, “Bugün yoğun bakım tıbbı, geçmişe nazaran çok daha ileri bir noktadadır. Sepsis, ağır travma, teneffüs yetmezliği, önemli enfeksiyonlar ve şok tablolarında yıllar evvel kaybedilmesi kaçınılmaz görülen pek çok hasta artık hayata dönebilmektedir. Mekanik ventilasyon aygıtlarından diyaliz sistemlerine, gelişmiş hemodinamik monitörlerden yapay organ dayanak teknolojilerine kadar birçok yenilik sayesinde beşerler tekrar ailelerine kavuşabilmektedir. Bu nedenle ağır bakım ünitelerine sadece mevtle özdeşleşen yerler olarak bakmak hakikat değildir. Ağır bakım; hayat ile mevt ortasındaki en kritik eşikte verilen bilimsel, insani ve büyük emek gerektiren bir çabadır. ve birçok vakit o çaba kazanılmaktadır” diye konuştu.
‘TOPLUMDA OLUMSUZ ALGI VAR’
“Ne yazık ki toplumda, ağır bakım ünitelerinin umutların tükendiği, hastaların hayata veda etmek için yatırıldığı yerler olduğu tarafında yaygın bir algı oluşmuş durumda” diyen Dr. Özgür Kılıç, şöyle dedi: “Oysa gerçek bundan çok farklıdır. Ağır bakım; mevtin beklendiği değil, ömür için en ağır gayretin verildiği yerdir. Burada verilen gayret sadece ilaçlarla değil; bilgi, teknoloji, tecrübe ve gece gündüz çalışan profesyonel takımların uyumuyla yürütülür. Ağır bakım tıbbı, bozulan organ işlevlerini anlamaya, süreksiz olarak desteklemeye ve hastaya tekrar toparlanması için vakit kazandırmaya çalışan çağdaş tıbbın en ileri alanlarından biridir. 2015 yılından bu yana etkin olarak ağır bakım ünitesinde çalışıyorum. Yakın vakitte ağır şok tablosunda ağır bakıma aldığımız iki genç hastayı, günler süren yakın takip ve ileri dayanak tedavileriyle tekrar hayata döndürmeyi başardık. Bu muvaffakiyet; sadece bir doktorun değil, 7 gün 24 saat çalışan hemşirelerin, uzmanların, yardımcı sıhhat işçisinin ve çağdaş ağır bakım teknolojisinin ortak emeğidir. Bazen bir monitördeki küçük bir değişiklik, bazen de dakikalar içinde verilen yanlışsız bir karar bir insanın ömrünü belirleyebilir. Lakin toplumdaki bu olumsuz algının oluşmasının birtakım gerçek nedenleri de vardır. Ülkemizde ağır bakım yatakları vakit zaman akılcı kullanılmamakta; tıbben geri dönüş ihtimali son derece düşük olan, organ rezervleri tükenmiş, ileri evre kanser yahut çok ağır kronik hastalıkları bulunan hastalar hayatlarının son periyodunda ağır bakımlarda uzun mühlet yatmaktadır. Bu durum hem ağır bakımın gerçek misyonunu gölgelemekte hem de ‘yoğun bakıma giren çıkamaz’ niyetini güçlendirmektedir.”
‘HER HASTANIN MUHTAÇLIĞI AĞIR BAKIM DEĞİLDİR’
Dr. Kılıç, “Şunu açıkça söylemek gerekir; biz ağır bakım uzmanları mucize yaratamayız. Bilim zati mucizeler üzerine değil; olasılıklar, fizyoloji ve tedavi edilebilirlik üzerine heyetidir. Şayet bir hastada organ rezervleri büsbütün tükenmişse, kanser tüm bedeni sarmışsa ya da kronik hastalıklar geri dönüşsüz bir noktaya ulaşmışsa, ağır bakım her vakit gerçek yer olmayabilir. İşte bu noktada, gelişmiş sıhhat sistemlerinin büyük ehemmiyet verdiği palyatif bakım devreye girer. Palyatif bakım artık tedavinin değil, hastanın konforunun ön planda tutulduğu, ağrısının, nefes darlığının ve düşüncelerinin azaltıldığı, yakınlarıyla birlikte daha huzurlu ve onurlu bir halde hayatının son periyodunu geçirmesinin amaçlandığı özel bir bakım anlayışıdır. Her hastanın gereksinimi ağır bakım değildir. Bazen en hakikat yaklaşım, hastayı makinelerin ortasında yalnız bırakmak değil, sevdikleriyle birlikte insanca bir vedaya imkan tanımaktır” dedi.
Kaynak: Haberler.com
